hermoth-Nieuws

Er heerst veel begripsverwarring, maar een heel hardnekkige is al geruime tijd de verwarring tussen beschaving en technologische ontwikkeling. Het is niet de hoogte van de kathedralen of de complexiteit van de industriële maatschappij die de graad van een beschaving bepalen. Als je de dikke erbij neemt, dat merk je dat beschaving vooral geestelijk is en de maatschappelijke, culturele en zedelijke ontwikkeling en verfijning ervan betreft. In dat opzicht is de westerse beschaving volgens mij daar het best in geslaagd. De universele rechten van de mens, zijn grondrechten in een maatschappij en de vrijheid om zichzelf te ontplooien, dat zijn principes die enkel in onze westerse hemisfeer en met Europa als bakermat bestaan. Daar mogen we terecht trots op zijn. Want hoe vooruitstrevend en weelderig landen in het oosten ook mogen zijn, wie zijn volk de vrijheid en creativiteit ontzegt om echt mens te zijn, is voor mij geen beschaving in de ware zin van het woord. Die landen hebben nu wel de westerse technologie omarmt, maar de spirituele waarden blijven achterwege. Met één kanttekening: wilt het volk dat ook, of zijn het de machthebbers die het afdwingen? Dit zijn immers stuk voor stuk erg repressieve dictaturen. We leven dan ook in boeiende tijden, op een scharniermoment, in een overgangsfase, in een transitie die niet enkel groen is. “The best of times, the worst of times” zou Shakespeare zeggen.

Wie zal het winnen? De machthebbers die over heel de wereld hun totalitair bewakingssysteem willen uitbreiden om een status-quo te behouden? Of de groeiende massa in de wereld die naar een hogere trap van een geestelijke beschaving wilt? Momenteel lijkt het er op dat de overheden alles op alles zetten om enige controverse bij hun burgers in te dijken. Dat kan extreme vormen aannemen. Zo hoorde ik dat andersdenkenden het gevaar lopen om als terroristen te worden gebrandmerkt en gestraft. Willem Engels, de oprichter van Viruswaarheid, heeft daar bij onze noorderburen al mee te maken. Je moet maar eens op Café Weltschmerz “Het juridisch journaal” en “Jeroen en Willem nemen de week door” volgen. Zo gek doen ze het bij ons nog niet, denk je dan. Maar toch. Er zijn al wetenschappers die hierdoor hun job verloren. Er was zelfs een Luikse arts die werd gecoloqueerd en pas na enkele weken hardnekkig verzet van collega’s werd vrijgelaten. Zoiets kan ik niet vergeten, voor de rest van m’n leven niet. Dat is pure Stalin. De Nederlanders zijn veel opstandiger als het om hun burgerrechten gaat. Wij Belgen zijn bange mensen, en binnenvetters. We hebben geleerd met staatsterreur te leven onder de talloze bezettingen in het verleden. Daarom zijn we er als volk in geslaagd om te overleven. Dat is uiteraard een sterke herinnering.

Het verval van een beschaving is ook duidelijk te merken aan de zedelijke verwildering. Heel extreem vind ik de uitspraak van een rechter in Nieuw-Zeeland die de verkrachting van een 12-jarig meisje door een veertiger niet strafbaar vond, omdat het meisje haar toestemming had gegeven. Hij liet de jury dan maar beslissen en gaf ze deze boodschap mee. Nog erger is het in Frankrijk, waar de wet al in die zin is aangepast. Er is geen leeftijdsgrens meer. Als men mij zoiets twintig jaar geleden had verteld, dan had ik het niet geloofd, de Dutroux-periode nog daargelaten. Nu is men tegenover pederasten altijd erg toegeeflijk geweest. Maar het leek juist alsof men echt strenger ging optreden. Wat beschaving betreft is dit een achteruitgang van formaat. Het verschil tussen de realiteit en de perceptie valt hierbij weer op. Je hebt de me-too’s, de Jeffrey Epstein affaire, de gay prides en de gender-issues waardoor je de indruk krijgt dat de individuele vrijheden steeds meer worden gerespecteerd. Anderzijds worden ze toch weer gefnuikt door extreem-rechtse agressie of andere intolerante reacties die soms worden uitgelokt. Dat er nu weer een ziekte opduikt die vooral homo’s treft, vind ik verdacht. Vooral omdat je die pukkels ook niet kunt verbergen, zoals de zwarte vlekken bij aids. Die jongens hebben in de jaren tachtig al genoeg geleden, zou ik zeggen, laat ze gerust. Ik vind trouwens de veelheid aan infectieziekten die enkel met vaccins kunnen worden opgelost de laatste tijd ook verdacht.

En dan de politiek. Als er een terrein is waar het failliet van de westerse beschaving overduidelijk is, dan is dat wel bij de overheid. Er wordt wel geprobeerd om de schijn op te houden met steeds meer regeltjes en stoerdoenerij tegenover de burgers, maar af en toe duiken schandalen op die laten zien dat alles verrot is, tot in de kern. Zoals nu weer met dat Griekse afluisterschandaal dat over heel de EU uitdeint, waarbij een legaal gemaakte beperking van de openheid van bestuur, – omwille van de staatsveiligheid, je kent het refrein –, wordt misbruikt voor puur politieke doeleinden. Een soort Watergate dus. Neem nu die FBI-inval bij Donald Trump. Blijkt dat het gaat om documenten met een gevoelige inhoud, zelfs met nucleaire inslag wordt beweerd. Het is geweten dat dit soort top-secret documenten bij elke machtswissel door de oude aan de nieuwe president worden overgedragen. Men heeft dit pas nu ontdekt, nu er een tweede ambtstermijn aankomt. Dat is op zich al vreemd. Maar stel dat het waar is, wat staat er dan in die documenten dat zo staatsgevaarlijk is? Voer voor komplotdenkers. De politieke wereld in de VS is bovendien nog nooit zo atypisch geweest. Vroeger werden de plooien glad gestreken tussen de democraten en de republikeinen, eens het presidentschap was bevestigd. De Amerikanen scharen zich dan weer onder één leider en worden één volk. Ik heb dat altijd een mooi staaltje van democratie gevonden. Maar toen Donald Trump werd verkozen is de hetze van de democraten tegen hem niet alleen verder gezet, maar is zelfs nog toegenomen. Op alle mogelijke manieren probeerden democratische leiders zijn aftreden af te dwingen, met behulp van media en geheime diensten. Dat is toch ongezien, dat is zelfs Nixon niet te beurt gevallen, of Reagan. En geef toe, Watergate en de Iran-contra affaire, dat was geen klein bier.

Het failliet van de westerse beschaving komt nog beter tot uiting in de industriële sector. Waar vroeger nog bedrijfsleiders bestonden die maatschappelijk betrokken waren, is de enige drijfveer momenteel monopolies verwerven en kartels vormen om de volledige markt te domineren en fabelachtige winsten te scoren. Dat is nog nooit zo duidelijk geworden als nu. Een man die met zijn aasgierfonds mee de val van de Aziatische tijgers veroorzaakte, met alle bijhorende economische en sociale ellende, kan nu rustig activisten financieren om regimewissels te veroorzaken. Een man die vindt dat er te veel mensen op aarde zijn, financiert nu de gezondheidssector, van geneeskunde tot voeding. Internationale instellingen, die de machtigste economieën dienen, bepalen nu de kredietwaardigheid van de naties en de leefomstandigheid van hun bevolking. Voor de economische sectoren bestaan geen regels meer, of enkel pro forma. Als er al juridisch gevolg aan wordt gegeven is de straf of de boete nooit in verhouding met het gepleegde misdrijf. Er wordt straffeloos geloosd en vervuild. De natuurlijke voorzieningen worden voortdurend geplunderd. Hoe enorm die uitputting is, kun je je bijna niet voorstellen. Zopas hoorde ik dat het gezuiverde restwater dat onze suikerfabriek nu aan de landbouwers wil beschikbaar stellen, een miljoen liter per dag is. Dat is dan nog maar van één fabriek. Dat is dan nog maar het water dat overblijft.

Een beschaving meet je niet af aan wetenschappelijke en technische vooruitgang. Ook niet aan wie de beste en de meeste wapens bezit zoals nu het geval is. De westerse beschaving wordt nu enkel rechtgehouden door de humanisten onder ons, degenen die zich verzetten tegen een machtsblok dat de mens zijn waardigheid wil ontnemen. Door van alles wat mooi en zinvol is een perversie te maken. Dat zullen wij niet laten gebeuren. Daarom is het belangrijk dat we alle stappen die nu worden genomen om de waarheid te verbergen tegenwerken zolang we nog enige democratische slagkracht bezitten. Want er zijn politici die dit ondersteunen. Zo hoorde ik een politica van Iraanse afkomst haar spijt betuigen over het feit dat op Salman Rushdie precies in het westen een aanslag was gepleegd. Zij was haar geboorteland ontvlucht omwille van de vrije meningsuiting. Sinds de coronacrisis moeten de dissidenten die asiel zochten in ons land zich erg bedreigd hebben gevoeld. Zij herkennen de tekenen van een repressief politiek systeem maar al te goed. De broodroof, de professionele vernietiging en de gerechtelijke vervolging van andersdenkenden zijn gevaarlijke signalen. Het voortdurend wegzetten van kritische informatie als “fake news” of “conspiracy theory” en het heilig verklaren van de eigen “fact checkers” zijn eveneens gevaarlijke reacties. Ze ondermijnen de rechtschapenheid van de mens die uiteindelijk belangenvermenging en andere misdrijven of deontologische inbreuken als normaal gaat beschouwen. Dat zowel Biden als Pelosi en Kerry zelf of via hun kinderen commerciële belangen hebben in Oekraïne, een land in oorlog, waardoor nu fortuinen worden verdiend, wordt als normaal ervaren. Met de Bushes die hetzelfde deden in het Midden-Oosten was dit ook zo. Heel de geschiedenis van de laatste 200 jaar door werden tijdens oorlogen woekerwinsten verdiend. Daarom is het zo belangrijk dat mensen dit weten, dat de ware toedracht niet vergeten wordt. In mijn jaarboeken ontdek ik regelmatig feiten die ik vergeten ben of nooit heb geweten. Zoals het IMF dat bij de ineenstorting van de Thaise economie een voorstel tot oprichting van een Aziatisch monetair fonds, voorgesteld door Japan, afwijst waardoor Indonesië, Zuid-Korea en andere landen in de regio worden meegesleurd. Zoals de VN die het wapenembargo tegen Ruanda opheft, op het moment dat de gevluchte Ruandezen in Congo worden afgemaakt door rebellengroepen, gesteund door Ruanda. Zoals de EU enkel commerciële sancties tegen Rusland instelt, waardoor de prijzen van essentiële goederen in de hoogste schieten en de grote mogols hun fortuinen verder aandikken, de zogezegde agressor incluis. Dat zijn herinneringen die niet mogen verdwijnen.

Het sinistere spel met de overal oplaaiende branden is ook iets dat beter in ons universeel bewustzijn blijft hangen. Op geoengineeringwatch.com zag ik een verkillend bericht over een vroeger geclassificeerd document, getiteld “Forest Fire as military weapon”. Dit is een handleiding waarbij leger en boswacht samenwerkt om enorme “wildfires” te initiëren. Ik weet niet of dit nu wordt gebruikt of ooit is gebruikt. Maar het zou de promotoren van klimaatverandering en droogte wel goed uitkomen. In “Battlestar Galactica”, dat ik een van de beste sci-fi’s vind, moet de mens op de vlucht gaan voor machines, Cylons genaamd, die ze zelf hebben gecreëerd. Technisch zijn deze robotten beter dan hun scheppers – waar hoor je dat nog? –, maar ze hebben wel een aantal menselijke gebreken. Een vloot met overlevende mensen gaat op zoek naar de aarde, waar nog een menselijke stam zou wonen, maar komt terecht in een verbrande woestenij. Uiteindelijk blijkt dat hier geen menselijke “beschaving”, maar een machinegemeenschap leefde. Dat het transhumane product waar de technocraten zo over opgeven het beter zou doen dan de mens, kan ook best een fata morgana zijn. Het eeuwige leven door je brein over te plaatsen in een ander lichaam en tal van andere actuele zotternijen komen aan bod in deze fictiereeks die nochtans uit 2004 komt. De ethische en humane gevolgen die worden gedemonstreerd zouden ook nu een nuttige vingerwijzing kunnen zijn. Zoiets maken ze niet meer.